Lieven Debrouwere

A fine WordPress.com site

De klager

  
Hoewel het al meer dan 45 jaar geleden is, weet ik nog altijd wie dit is. Alleen zijn naam ben ik kwijt. Hij stond in het onderwijs en als hobby had hij, naast tekenen, het aanspannen van processen. Je zoekt maar beter geen ruzie met mij, zei hij, want dan doe ik je een proces aan en ik heb er nog nooit één verloren. Iemand om rekening mee te houden dus.

Advertenties

Dendermondesteenweg

  
Zo ziet de Dendermondesteenweg er dezer dagen uit. Ongeveer. Want kunst is natuurlijk schijn. Ik heb bijvoorbeeld alle auto’s weggelaten. En ook hun lawaai is niet te horen. 

’t Zeitje

   
Wish I were there.

Koninklijk Paleis

  
Het staat er nog altijd. Tekenen helpt niks.

Afgebroken

  
Iemand die ik ken, ging vroeger vaak in Brussel tekenen, maar daar is hij mee opgehouden toen bleek dat alles wat hij tekende kort daarna werd afgebroken. Dit is zo’n zicht in Gent dat niet meer bestaat. Als ik wist dat het ook bij mij werkte, zou ik de stadshal gaan tekenen, iedere week als ’t nodig was. 

Brugge

   

Zondag stond er een man aan mijn kraam die wees op dit schilderijtje en vroeg: werk je naar foto’s? Ik antwoordde: ja. Ik zie het, knikte hij, want dit is één van mijn foto’s! O jee, dacht ik, straks begint hij over copyright! Maar dat deed hij gelukkig niet. Ik ben blij dat je een foto van mij gebruikt hebt, zei hij, ik beschouw het als een compliment. Dat is het ook, antwoordde ik, het is een hele mooie foto. En zo waren we allebei tevreden. Hij had het schilderijtje natuurlijk ook kunnen kopen, maar dat zou wat al te mooi zijn geweest. Alhoewel. De man confronteerde me ongewild met het feit dat ik eigenlijk niet naar foto’s wil werken. Ik zou veel liever in Brugge zelf zitten schilderen, maar dat is om allerlei redenen niet mogelijk. Het is eigenlijk absurd: de moderne kunst is ontstaan vanuit een diepe afkeer voor het zorgvuldig kopiëren van de werkelijkheid, maar hedendaagse kunstenaars zoals Luc Tuymans, Michaël Borremans en noem maar op werken allemaal naar foto’s. Ze kopiëren niet eens de werkelijkheid, ze kopiëren een kopie van die werkelijkheid. En daar ziet niemand graten in. 

Hanswijck

Dit is de Mechelse Hanswijckkerk. Hier bevindt zich het (protserige) madonna-beeld dat meegedragen wordt (werd?) in de bekende Hanswijckprocessie. 
   

Er gaat niets boven bomen …

  

De sprekende boterham

   

Moeffen

Dit straatje in Brugge komt uit op de Dijver en heet zelf óók Dijver. Langs rechts (vooraan) komt u in het Groeninghemuseum, dat heel onaantrekkelijk is maar dat een fabelachtige Jan van Eyck bezit (en daarvoor alleen al de moeite is). Links bevindt zich het Museumplein, dat heel aantrekkelijk is maar waar vier lelijke beelden van Rik Poot staan (die je beter kunt mijden). Toen ik deze aquarel aan het maken was, kwam ik in gesprek met een fotograaf die in dat straatje zijn winkel heeft en die me vertelde dat de typisch Brugse bakstenen – okerkleurig vermengd met groen – moeffen heten.