Albert Marquet (2)

door lievendebrouwere

  

Wie Albert Marquet zegt, zegt ook: de wereld van gisteren. Deel van de grote charme van zijn werk is dat hij een wereld schildert die niet meer bestaat. Ik vraag me af of er een verband bestaat tussen die twee. Is het bijvoorbeeld mogelijk onze hedendaagse wereld nog op zo’n ontwapenende manier te schilderen? Is het nog mogelijk in die wereld zo onbevangen kinderlijk te zijn als Marquet? Ik betwijfel het. Om te schilderen moet je je kunnen overgeven aan je onderwerp, je moet er kunnen in opgaan, ermee versmelten. In onze tijd is dat zo buitengewoon pijnlijk geworden dat het in feite niet meer mogelijk is. Marquet schilderde een stervende wereld en ik vermoed dat hij dat aanvoelde. Daarom wilde hij die wereld vastleggen. Vandaag leven we niet meer in een stervende maar in een dode wereld. We weten het alleen nog niet. Kunstenaars daarentegen voelen dat heel goed. Daarom keren ze zich en masse van die wereld af, wat hen dan weer noodlottig wordt, want wat is een kunstenaar zonder wereld? 

Advertenties